Klasyka klasyki. Pyszne, intensywne. Idealne na przyjęcie gości czy na spokojny obiad - bo bardzo dobrze przygotowuje się je etapami - wieczór wcześniej można je zawinąć, obsmażyć i kilkanaście minut poddusić, następnego dnia dusić do miękkości i zagęścić sos. Wymagają nieco wysiłku, ale dają duużo radości :)
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kuchnia polska. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kuchnia polska. Pokaż wszystkie posty
18 stycznia 2016
29 grudnia 2015
Zupa jarzynowa
Charakterystyczna dla naszej, słowiańskiej kuchni – konsystencją, aksamitnością, stopniem miękkości warzyw. Złożona, rozmaita, bogata, ale nie tak gęsta jak choćby włoska ribollita. Ja nie lubię dodawać do takiej zupy zbyt dużo ziemniaków, ale dla węglowodanowców – może zawierać ich więcej, a zjedzona być nawet z chlebem ;)
23 stycznia 2015
Kartoflanka
Kartoflanka nie jest z tych "ą" i "ę"; uchodzi za bieda-zupę, ale przeważnie takie wynalazki ludu - w obliczu braku drogich i różnorodnych składników - fantastycznie łączyły w sobie tych niewiele, skromniejszych elementów. Taka była zalewajka, makaron z serem czy choćby spaghetti carbonara.
Ta jest i tak raczej wersją na bogato, bo jest na mięsnym wywarze (rosole) i kiełbasie. Efekt ostateczny zadziwia; zupa jest nieprawdopodobnie smaczna i treściwa, a tworzy się ją z kilku naprawdę podstawowych dla kuchni polskiej, podręcznych, ekonomicznych składników.
Dzięki śmietanie, czosnkowi i majerankowi kartoflanka nabiera wprost odświętnego, bardzo złożonego smaku żurku, do uzyskania w kilkanaście minut, bez skomplikowanych zabiegów!
Przepis z najnowszego znaleziska, bloga gotuj.skutecznie.tv, który po odkryciu odwiedzam z przyjemnością.
Ta jest i tak raczej wersją na bogato, bo jest na mięsnym wywarze (rosole) i kiełbasie. Efekt ostateczny zadziwia; zupa jest nieprawdopodobnie smaczna i treściwa, a tworzy się ją z kilku naprawdę podstawowych dla kuchni polskiej, podręcznych, ekonomicznych składników.
Dzięki śmietanie, czosnkowi i majerankowi kartoflanka nabiera wprost odświętnego, bardzo złożonego smaku żurku, do uzyskania w kilkanaście minut, bez skomplikowanych zabiegów!
Przepis z najnowszego znaleziska, bloga gotuj.skutecznie.tv, który po odkryciu odwiedzam z przyjemnością.
11 stycznia 2015
Naleśniki
Podobnych było już tutaj kilka: naleśniki z jabłkami, placuszki jogurtowe, placuszki z bananami. Ale nigdy nie umieściłam na blogu przepisu najbardziej podstawowego, na klasyczne, cienkie, "pełnoformatowe" naleśniki.
Przez lata trzymałam się różnych przepisów i różnych proporcji, aż natrafiłam na przepis Lucindy Scal'i Quinn w jej książce "Mad hungry". I to właśnie nie są anglosaskie pulchne, małe "pancakes", ale "crepes". Z tych pierwszych mają w sobie proszek do pieczenia, który w klasycznych polskich nie występuje. Jednak proszkowi (który nie zawsze lubię, a tu trudno go wyczuć) i dużej ilości jaj - zawdzięczają dość lekką, ale stabilną strukturę, która pozwala uzyskać efekt niesamowitej cienkości.
Część jajek czasem zastępuję samymi żółtkami (mrożąc białka na bezy), ale jeżeli jesteście wolni od alergii na białka - korzystajcie z całych do woli.
Przez lata trzymałam się różnych przepisów i różnych proporcji, aż natrafiłam na przepis Lucindy Scal'i Quinn w jej książce "Mad hungry". I to właśnie nie są anglosaskie pulchne, małe "pancakes", ale "crepes". Z tych pierwszych mają w sobie proszek do pieczenia, który w klasycznych polskich nie występuje. Jednak proszkowi (który nie zawsze lubię, a tu trudno go wyczuć) i dużej ilości jaj - zawdzięczają dość lekką, ale stabilną strukturę, która pozwala uzyskać efekt niesamowitej cienkości.
Część jajek czasem zastępuję samymi żółtkami (mrożąc białka na bezy), ale jeżeli jesteście wolni od alergii na białka - korzystajcie z całych do woli.
21 czerwca 2014
Kurczak w potrawce
Moje kolejne dziedzictwo - Mama robiła go bardzo często. To nasze rodzime comfort food, w dodatku kojące dla żołądka - bo to gotowane mięso, gotowane warzywa i ryż. Nie zaspokoją nastroju kulinarnych mocnych przeżyć, ale to dobra, cicha, subtelna domowa przystań. I nie zgodzę się z tezą, że to danie za łagodne; to niewiarygodne, jak całość odmienia kilka kropel z cytryny, nadając głębi i skomplikowania.
Bardzo wygodne, bo genialne do przygotowania "wcześniej", na dodatek - powstają dwa dania - rosół i danie główne.
Bardzo wygodne, bo genialne do przygotowania "wcześniej", na dodatek - powstają dwa dania - rosół i danie główne.
19 grudnia 2013
"Dom pełen smaku" Basi Ritz
Basia Ritz to osoba,
która wygrała pierwszą polską edycję MasterChef'a.
Przyznaję bez bólu,
że nie śledziłam tego programu, chociaż swojego czasu oglądałam odcinki
MasterChef'a australijskiego, przeglądałam również książkę Julie Goodwin,
zwyciężczyni tamtej edycji.
Nie miałam więc
okazji zaangażować się emocjonalnie w osobę Basi i jej historię w programie, ale może pozwoli mi to w zdystansowany sposób podejść do jej pierwszej książki.
30 listopada 2013
Biszkopt czekoladowo-waniliowy z jabłkami
OK.
Jestem.
Musiałam pozałatwiać parę spraw i jestem z powrotem.
Zanim się rozgadam, pewnie minie trochę czasu, dlatego pozwólcie mi na krótki wstęp...
Jak już kiedyś wspominałam, na biszkopcie się wychowałam; to puszyste ciasto bez proszku do pieczenia moja Mama przyrządzała dość często.
To pyszny deser jesienny, z ekstrawaganckich składników wymagający jedynie jajek, kakao i jabłek, których o tej porze nie zabraknie. Na bardziej kojące lub eleganckie okazje proponuję podać go z sosem karmelowym, albo z sosem czekoladowym z tego przepisu.
7 stycznia 2013
Zupa grochowa
Idealna na teraz, a ja lubię raz w tygodniu na obiad podać zupę. Wiosną i latem lżejszą, ale zimą i jesienią - raczej pożywną, treściwą; taką na przykład, jak meksykańska. Ta jest bardziej rodzima i - mimo militarno-polowych skojarzeń - mam do niej ciągle sentyment.
Z jej podobnych bardzo też lubię gulaszową, którą często przygotowywała moja Mama, i kiedyś muszę się nią z Wami podzielić. Ale dziś, na gorące przyjęcie - grochówka.
Wymaga zaplanowania i wcześniejszego zabiegu namoczenia ziaren, ale potem jest już błyskawiczna.
24 sierpnia 2012
21 maja 2012
12 maja 2012
18 kwietnia 2012
13 kwietnia 2012
Zupa ogórkowa
Tak, jak ogórki kiszone – faworytka
całej rodziny; statystycznie bardzo lubiana przez dzieci. Jest coś
w jej kwaśności i słoności, tak charakterystycznych dla kuchni
słowiańskiej.
Zupa ogórkowa przyrządzana jest na wiele różnych
sposobów, dla mnie decydującą sprawą jest jej konsystencja.
Lubię, kiedy marchew jest posiekana, ogórki grubo starte, a sama
zupa zagęszczona odrobiną mąki i "tajnym", ukochanym sposobem
zaczerpniętym z babcinej „Kuchni polskiej”.
13 lutego 2012
Faworki - chrust
Składniki (na ok. 45 sztuk):
1 szklanka mąki tortowej
3 łyżki kwaśnej śmietany
2 żółtka
1 łyżka spirytusu
mała szczypta soli
1 litr oleju lub smalcu (do smażenia)
Wszystkie składniki wymieszać, szybko
zagnieść gładkie, nieklejące się do rąk ciasto.
Ułożyć na blacie, uderzać wałkiem;
kiedy ciasto rozpłaszczy się do grubości ok. centymetra, złożyć
na trzy i znowu uderzać. Powtarzać tą operację przez 15 minut.
Ciasto zawinąć w folię, włożyć do
lodówki na godzinę.
Wyjąć, podzielić na dwie lub trzy
części.
Każdą partię ciasta rozwałkowywać
(w razie potrzeby podsypując mąką) na płaty o grubości 1
milimetra. Kroić w paski o szerokości ok. 2,5 centymetra, długości
13-15 centymetrów. Ich krótsze boki powinny być skośne, tak, by
powstawały szpiczaste czubki.
W każdym faworku robić 3,5-centymetrowe nacięcie, wzdłuż dłuższego boku. Wywijać je,
wkładając w nacięcie jeden z końców faworka i delikatnie
rozprostowując całość.
(Cięcia i otwory można robić nożem,
lub radełkiem. Marzę, żeby kiedyś użyć do nich radełka
karbowanego!)
W szerokim, głębszym rondlu lub we
frytownicy rozgrzać olej lub smalec (moim faworytem jest
zdecydowanie ten drugi!) Tłuszcz powinien mieć taką temperaturę,
aby – po wrzuceniu testowego kawałka ciasta – wyraźnie się
pienił na jego krawędziach, rumieniąc je w ciągu kilkudziesięciu
sekund; nie za szybko, nie za wolno.
Układać faworki na tłuszczu partiami, tak, by nie
były ułożone zbyt gęsto i nie nachodziły na siebie. Gdy
zrumienią się z jednej strony, odwracać je na drugą. Dzieje się
to szybko, więc nie warto spuszczać ich z oka.
Wyjmować i układać w jednej warstwie
na ręcznikach papierowych; potem, już ostudzone – na talerzu. Przed samym podaniem oprószać obficie cukrem pudrem.
Jeżeli chcesz je przechować nieco
dłużej – przez noc, dobę – nie posypuj ich cukrem. Należy je
ułożyć w szczelnym pojemniku, warstwy przedzielając ręcznikami
papierowymi lub papierem do pieczenia, a następnie schować do
lodówki. Potem, przed podaniem, można je delikatnie ogrzać w
piekarniku.
4 lutego 2012
Buraczki
Drobiazg – ale uszczęśliwiający, zwłaszcza teraz, gdy dzielnie przechowujących się buraków jest dużo, a na dworze – bardzo zimno. Może nie do końca zasmażane – ale od nich pochodzą.
Składniki (na 4-5 porcji):
3 średnie buraki
1 łyżka masła
100ml rosołu
sok wyciśnięty z ½ cytryny
½ łyżeczki cukru
½ łyżeczki soli
szczypta pieprzu
Buraki umyć i nieobrane zalać wrzątkiem. Zagotować, przykryć, zmniejszyć ogień i gotować prawie do miękkości – stan ugotowania buraków można sprawdzać nożem: powinien wbijać się z lekko wyczuwalnym oporem.
Buraki wystudzić, obrać nożem lub odrywając skórkę. Zetrzeć na tarce.
Wrzucić do rondla, dodać masło, rosół, sok z cytryny, cukier i sól (do smaku!) i dusić na niewielkim ogniu, aż większość płynu odparuje, a buraczki będą już zupełnie miękkie.
Sprawdzić smak, przyprawić pieprzem, ewentualnie dodać jeszcze soku z cytryny, soli lub cukru.
Kiedy podaję je z daniem w sosie – na przykład z bitkami, klopsikami, pieczenią – lubię dodać do buraczków odrobinę sosu z dania głównego. Smak nabiera jeszcze intensywności i wdzięcznie uzupełnia resztę.
Składniki (na 4-5 porcji):
3 średnie buraki
1 łyżka masła
100ml rosołu
sok wyciśnięty z ½ cytryny
½ łyżeczki cukru
½ łyżeczki soli
szczypta pieprzu
Buraki umyć i nieobrane zalać wrzątkiem. Zagotować, przykryć, zmniejszyć ogień i gotować prawie do miękkości – stan ugotowania buraków można sprawdzać nożem: powinien wbijać się z lekko wyczuwalnym oporem.
Buraki wystudzić, obrać nożem lub odrywając skórkę. Zetrzeć na tarce.
Wrzucić do rondla, dodać masło, rosół, sok z cytryny, cukier i sól (do smaku!) i dusić na niewielkim ogniu, aż większość płynu odparuje, a buraczki będą już zupełnie miękkie.
Sprawdzić smak, przyprawić pieprzem, ewentualnie dodać jeszcze soku z cytryny, soli lub cukru.
Kiedy podaję je z daniem w sosie – na przykład z bitkami, klopsikami, pieczenią – lubię dodać do buraczków odrobinę sosu z dania głównego. Smak nabiera jeszcze intensywności i wdzięcznie uzupełnia resztę.
31 stycznia 2012
Pulpety w sosie koperkowym
Nie dla głodnego wyzwań, egzotycznej przygody.Ale nam potrzebna była ostatnio cicha przystań; łagodne, znane. Dietetyczne, bardzo smaczne, bardzo domowe.
4 stycznia 2012
Szarlotka z kremem
Może jabłecznik brzmi uroczyściej?
To dość odświętna propozycja, odnaleziona właśnie w
poszukiwaniu czegoś nowego na temat jabłek. Wytworna – nie znaczy
od razu trudna; przygotowania wystarczy rozłożyć na etapy.
Spód jest miękki, puszysty – bo biszkoptowy, waniliowych jabłek
jest dużo, a krem nie za słodki, co zawsze można kontrolować
słodkim pudrem z kakao. Przepis od przyjaciółki domu, pani Tereski.
Składniki (na blachę o wymiarach
25x40cm):
biszkopt:
5 jajek
1 szklanka cukru pudru
1 szklanka mąki tortowej bez 1
kopiastej łyżki
1 kopiasta łyżka mąki ziemniaczanej
mała szczypta soli
łyżeczka soku cytrynowego lub octu
poncz:
¾ szklanki bardzo mocnej herbaty
¼ szklanki rumu lub brandy
jabłka:
2kg jabłek (masa już obranych,
pozbawionych gniazd nasiennych; to mniej więcej 3kg jabłek
niesprawionych)
2 opakowania (po 40gr) budyniu
waniliowego
cukier, sok cytrynowy – do smaku
krem:
250g margaryny
½ szklanki cukru pudru
2 żółtka (jajka należy dokładnie
umyć i sparzyć wrzątkiem)
16 łyżek mleka w proszku
4 łyżki wrzątku
cukier puder i kakao do posypania
Masa jabłkowa:
Jabłka obrać, pokroić na ćwiartki,
a te na cienkie plasterki.
Umieścić je w rondlu (o grubym lub
nieprzywierającym dnie) bądź na patelni, oprószyć cukrem, podlać
odrobiną wody (2 łyżki) i podgrzewać, odparowując jak najwięcej
płynu – pod koniec w rondlu nie powinno być żadnego „luźnego”
soku. Doprawić do smaku cukrem i ewentualnie sokiem z cytryny.
Wystudzić.
Biszkopt:
Formę natłuścić i wyłożyć
papierem do pieczenia.
Mąki przesiać, wymieszać.
Cukier puder przesiać, utrzeć z
żółtkami na jasną, prawie kremową puszystą masę (potrwa to
kilka minut).
Włączyć piekarnik – nastawić go
na 180 stopni.
Białka (nie powinny zawierać nawet
śladu żółtka) oprószyć solą, dodać sok z cytryny lub ocet i
ubić na sztywną pianę (po nabraniu na trzepak i odwróceniu go do
góry nogami piana powinna zachować kształt).
Na masę z żółtek i cukru wyłożyć
połowę piany z białek. Wymieszać delikatnie ale stanowczo,
kilkoma ruchami w tę samą stronę, zbierając masę z dna do
środka.
Dodać połowę mąki, wymieszać w ten
sam sposób. Dołożyć pozostałą pianę z białek i resztę mąki.
Połączyć kilkoma ruchami w gładką jednolitą masę.
Od razu wylać masę do formy i
niezwłocznie wstawić ją do nagrzanego piekarnika. Piec do momentu,
w którym patyczek wetknięty do dna, w samym środku ciasta wyjdzie
czysty i suchy – przez ok. 30 minut. Wyjąć z piekarnika, studzić
w blasze na kratce.
Masa jabłkowa:
Ostudzone do temperatury pokojowej
jabłka oprószyć budyniem i dokładnie wymieszać.
Ustawić znów na umiarkowanym ogniu,
doprowadzić do wrzenia (mieszanina powinna powoli bulgotać) i
gotować ok. 2 minut, ciągle mieszając. Smakując upewnić się, że
masa nie ma już mącznego posmaku. Wystudzić.
Krem:
Margarynę w temperaturze pokojowej
utrzeć z cukrem na gładką, puszystą jasną masę.
Nie przerywając ucierania dodać
żółtka jedno po drugim, następnie mleko w proszku.
Gdy masa będzie jednolita, dodać
stopniowo wrzątek, nie przerywając ucierania. Wymieszać do
uzyskania gładkiej masy.
Złożenie całości:
Biszkopt można odwrócić i ułożyć
w formie do góry spodem, bądź dużym nożem wyrównać jego
powierzchnię.
Nasączyć go równomiernie ponczem.
Na biszkopt wyłożyć jabłka, równo
rozsmarować; na jabłkach rozprowadzić krem.
Schłodzić w lodówce, aż krem
stężeje i da się kroić nożem, czyli przez co najmniej godzinę.
Jabłecznik może też spędzić w lodówce całą noc w przeddzień
podania. Należy go jednak wyjąć odpowiednio wcześniej – smakuje
lepiej, intensywniej w temperaturze pokojowej.
Przed samym podaniem oprószyć cukrem
pudrem wymieszanym z kakao.
22 grudnia 2011
Surówka z kiszonej kapusty
Składniki (na 2-4 porcje):
dwie garście kiszonej kapusty
½ małej cebuli
2-3 łyżki oleju
świeżo zmielony pieprz
Kapustę lekko odcisnąć, grubo
posiekać.
Cebulę pokroić w drobną
kosteczkę, dodać do kapusty.
Całość skropić
olejem, porządnie oprószyć pieprzem.
Wymieszać dokładnie.
Można podawać od razu, lub odstawić
na kilkanaście minut.
21 grudnia 2011
Pierniczki
Są puchate, miękkie, bardzo pachnące; smakują dzieciństwem. To chyba esencja
radości świątecznego tworzenia w kuchni.
20 grudnia 2011
Subskrybuj:
Posty (Atom)

















